|
นรเศรษฐ ธนะวัฒน์wrote:
ยังเดินผ่านทุกวัน ที่ที่เราพบกัน เมื่อก่อนยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอนราวกับมีใครมาหมุนย้อนเวลา...แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิดในชีวิตจริงคงไม่เจอกันอีกแล้วยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แววเธอจากไปแล้วและคงไม่ย้อนคืนมาหา...*ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมาเห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่าเคยมีคนหนึ่งยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอ ตลอดมาให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตาฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในผืนดินและท้องฟ้า...มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า...ฉันยังรักเธอ...อยากเจอเธอเหลือเกิน เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทางฉันมีความคิดหลายๆอย่างหลายอย่างเหลือเกินที่ฉันไม่ได้พูดไปแต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกลหากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจและค่อยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน
Mar. 4
|